• Samen zijn in de yurt

    Sommige plekken voelen anders vanaf het moment dat je binnenstapt. De yurt is er zo één. Rond, warm, gedragen door hout en stof, alsof de wereld buiten even stilvalt. Hier hoef je niets te zijn, niets te bewijzen. Je komt binnen zoals je bent, en dat is genoeg. De groep vormt zich vanzelf. Geen maskers,…

  • De Vuurtoren Op Texel

    Vier dagen Texel, samen met mijn zoon. Het eiland voelt meteen anders. Meer ruimte, meer lucht, meer tijd. Alles lijkt trager te gaan, alsof de wind het tempo bepaalt. Op de fiets ontdek je Texel het best. De paden slingeren door duinen, langs velden met bloemen en schapen en richting zee. Geen haast, geen doel,…

  • Een lege inbox

    Het lijkt iets banaals: een lege inbox. Geen nieuwe berichten, geen ongelezen mails, geen lijstje dat blijft groeien. Maar net daarin zit iets bijzonder. Maanden, soms jaren, stapelen mails zich op. Dingen die ooit belangrijk leken, taken die moesten gebeuren, berichten die bleven hangen. Tot je er op een bepaald moment anders naar kijkt. Loslaten…

  • De klank van de handpan

    Sommige dingen blijven ergens op de achtergrond aanwezig. Niet luid, niet dringend, maar wel voelbaar. De handpan was er zo één. Al een tijd stond dit instrument op de wenslijst. Niet omdat ik muzikaal aangelegd ben, integendeel. Misschien juist daarom. Het idee dat je een instrument kan bespelen zonder opleiding, zonder notenleer, zonder verwachtingen —…