Sommige gelukjes zijn klein genoeg om in de palm van je hand te passen. Een aardbei uit eigen tuin is er zo één. Elke dag opnieuw even langs de planten wandelen, kijken wat er rijp is geworden, en ontdekken dat er weer enkele klaarhangen om geplukt te worden. Het zijn geen aardbeien die duizenden kilometers…
Sommige namiddagen plan je niet. Ze ontstaan. Een evenement dat plots in je zicht komt, een gevoel dat zegt: “ga gewoon.” En een paar uur later zit je midden in een drumcirkel, tussen mensen die je nog nooit eerder zag, maar waar het toch meteen vertrouwd voelt. Geen groot plan, geen verwachtingen. Alleen nieuwsgierigheid en…
Sommige plekken voelen anders vanaf het moment dat je binnenstapt. De yurt is er zo één. Rond, warm, gedragen door hout en stof, alsof de wereld buiten even stilvalt. Hier hoef je niets te zijn, niets te bewijzen. Je komt binnen zoals je bent, en dat is genoeg. De groep vormt zich vanzelf. Geen maskers,…
Vier dagen Texel, samen met mijn zoon. Het eiland voelt meteen anders. Meer ruimte, meer lucht, meer tijd. Alles lijkt trager te gaan, alsof de wind het tempo bepaalt. Op de fiets ontdek je Texel het best. De paden slingeren door duinen, langs velden met bloemen en schapen en richting zee. Geen haast, geen doel,…
Een vakantie naar Texel roept meteen beelden op van schapen, dijken en uitgestrekte landschappen. En die zijn er ook. Maar soms verrast een plek net door wat je niet verwacht. Tussen het groen duiken plots velden vol narcissen op. Geel, fris, levendig. Het landschap krijgt een totaal andere uitstraling. Geen narcisten — maar narcissen, en…
Het lijkt iets banaals: een lege inbox. Geen nieuwe berichten, geen ongelezen mails, geen lijstje dat blijft groeien. Maar net daarin zit iets bijzonder. Maanden, soms jaren, stapelen mails zich op. Dingen die ooit belangrijk leken, taken die moesten gebeuren, berichten die bleven hangen. Tot je er op een bepaald moment anders naar kijkt. Loslaten…
