De laatste dag van een vakantie voelt altijd een beetje dubbel. Je weet dat het bijna voorbij is, maar tegelijk wil je nog één keer alles uit de dag halen. Nog één keer de berglucht opsnuiven. Nog één keer de stilte ervaren. Nog één keer dat gevoel meenemen dat alleen de bergen kunnen geven. Daarom…
Sommige bloemen groeien niet zomaar overal. Ze kiezen hun plek. Hoog in de bergen, tussen rotsen en schrale grond, waar weer en wind vrij spel hebben. Misschien maakt net dat de edelweiss zo bijzonder. Na een stevige klim, waarbij de benen langzaam beginnen te protesteren en de ademhaling wat dieper wordt, valt het oog plots…
Er zijn plekken waar je automatisch stil van wordt. Zinal, diep in de Zwitserse Alpen, is zo’n plek. Omringd door indrukwekkende vierduizenders zoals de Weisshorn, de Zinalrothorn, de Dent Blanche en, iets verderop, de iconische Matterhorn, voel je je klein. Maar niet onbelangrijk. Eerder dankbaar dat je deel mag uitmaken van zo’n landschap. De bergen…
Sommige gelukjes zijn klein genoeg om in de palm van je hand te passen. Een aardbei uit eigen tuin is er zo één. Elke dag opnieuw even langs de planten wandelen, kijken wat er rijp is geworden, en ontdekken dat er weer enkele klaarhangen om geplukt te worden. Het zijn geen aardbeien die duizenden kilometers…
Sommige namiddagen plan je niet. Ze ontstaan. Een evenement dat plots in je zicht komt, een gevoel dat zegt: “ga gewoon.” En een paar uur later zit je midden in een drumcirkel, tussen mensen die je nog nooit eerder zag, maar waar het toch meteen vertrouwd voelt. Geen groot plan, geen verwachtingen. Alleen nieuwsgierigheid en…
Sommige plekken voelen anders vanaf het moment dat je binnenstapt. De yurt is er zo één. Rond, warm, gedragen door hout en stof, alsof de wereld buiten even stilvalt. Hier hoef je niets te zijn, niets te bewijzen. Je komt binnen zoals je bent, en dat is genoeg. De groep vormt zich vanzelf. Geen maskers,…
