Flims

Misschien zit geluk niet in méér.
Misschien zit het in opnieuw leren zien.

Een mooie zonsopgang.

De geur van koffie in de ochtend.

Een onverwacht gesprek.

Met de fiets ergens naartoe zonder haast.

Een kampvuur. De bergen. Water. Een volle maan.

Een lied dat op precies het juiste moment binnenkomt.

Of gewoon even zitten en voelen:

het is goed zo.

Dat zijn mijn kleine gelukjes.

Ik ben ze pas echt gaan zien toen het leven moeilijk werd

Er zijn periodes geweest waarin mijn aandacht bijna volledig werd opgeslorpt door wat er rondom mij gebeurde.

Door zoeken naar antwoorden.

Door proberen gehoord te worden.

Door systemen, procedures en conflicten.

Door mensen proberen te overtuigen van wat ik zag en voelde.

En vooral door dingen die ik heel graag anders had gewild, maar die ik niet zomaar kon veranderen.

Lange tijd dacht ik ergens:

als dit opgelost raakt, dan komt er weer rust.

Tot ik langzaam begon te beseffen dat ik mijn leven daarmee onbewust aan het uitstellen was.

Want wat als sommige dingen niet morgen opgelost zijn?

Wat als je niet overal controle over hebt?

Moet je dan ook wachten met leven?

Het leven was er ondertussen nog altijd

Dat inzicht kwam niet plots.

Het zat in kleine momenten.

Tijdens een wandeling.

Op mijn fiets.

Ergens hoog in de bergen.

Bij het kijken naar een volle maan.

In de tuin.

Tijdens het spelen op mijn handpan.

In een onverwacht mooi moment met iemand.

Ik begon opnieuw dingen op te merken waar ik vroeger misschien gewoon aan voorbijging.

Geen spectaculaire gebeurtenissen.

Gewoon kleine dingen.

Maar precies daarin begon iets te veranderen.

Ik begon opnieuw aanwezig te zijn in mijn eigen leven.

Kleine gelukjes lossen niet alles op

Dat hoeft ook niet.

Een mooie zonsondergang maakt verdriet niet ongedaan.

Een wandeling lost een probleem niet op.

Een weekend in de natuur verandert het verleden niet.

En een goed gesprek zorgt er niet voor dat alles plots op zijn plaats valt.

Maar zo'n moment kan wel iets anders doen.

Het kan je eraan herinneren dat er naast alles wat moeilijk is, tegelijkertijd ook nog iets moois bestaat.

Dat beide naast elkaar mogen bestaan.

Verdriet én dankbaarheid.

Gemis én verbinding.

Onzekerheid én verwondering.

Een moeilijke dag én vijf minuten waarin alles even goed voelt.

Misschien is dat voor mij wel de essentie van kleine gelukjes geworden.

Anders leren kijken

Vroeger zou ik misschien gewoon gezegd hebben:

De maan staat mooi.

Vandaag kan ik er langer naar kijken.

Even blijven staan.

De stilte voelen.

Het bijzondere ervan zien.

Niet omdat de maan veranderd is.

Maar omdat ik anders ben gaan kijken.

En dat geldt voor zoveel dingen.

We wachten gemakkelijk op het grote geluk.

De reis.

De nieuwe woning.

Een andere job.

Meer geld.

De liefde.

Een probleem dat eindelijk opgelost raakt.

Terwijl het leven ondertussen gewoon verdergaat.

En overal kleine momenten achterlaat die we gemakkelijk missen.

Mijn kleine gelukjes

Op Bart.be wil ik die momenten verzamelen.

Niet omdat ze uitzonderlijk zijn.

Juist omdat ze dat meestal niet zijn.

Natuur & buiten zijn
Bergen, bossen, water, wandelen, fietsen, mijn tuin en soms gewoon ergens gaan zitten.

Verwondering
Een volle maan. Licht tussen de bomen. Een uitzicht. Iets toevalligs dat precies op het juiste moment verschijnt.

Mensen & verbinding
Een onverwacht gesprek. Samen lachen. Iets doen met mijn kinderen. Een ontmoeting die blijft hangen.

Maken & beleven
Mijn handpan. Iets bouwen. Tuinieren. Reizen. Dingen proberen waarvan ik vroeger misschien dacht: ooit.

Gewoon het dagelijkse
Een koffie. Lekker eten. Een rustige ochtend. Thuiskomen. Een moment waarop niets hoeft.

Sommige gelukjes duren een paar uur.

Andere misschien maar tien seconden.

Maar ze tellen.

Je hoeft niet te wachten tot alles goed is om iets goeds te voelen

Misschien is dat uiteindelijk wat Kleine Gelukjes voor mij betekent.

Niet het najagen van een perfect leven.

Niet doen alsof moeilijke dingen niet bestaan.

En zeker niet altijd positief moeten zijn.

Wel steeds vaker beseffen:

dit moment is er ook.

En misschien is dat genoeg om even bij stil te staan.

Op deze plek verzamel ik mijn kleine gelukjes, verhalen, foto's, gedachten en ontdekkingen.

Niet als handleiding voor hoe iemand anders moet leven.

Gewoon als uitnodiging om af en toe eens rond te kijken.

Want misschien ligt er vandaag ook ergens eentje op jou te wachten.

Je moet het alleen nog zien.